Stichting Earlybirds Fotografie Fedde en Maràl

Wat word ik toch blij van de reportages die ik mag maken voor Stichting Earlybirds Fotografie. Toen ik het aanvullende verhaal van Rosanne en Gregor las kreeg ik een brok in mijn keel. Dit is nou precies waarvoor ik dit doe en waarom ik er zo blij van wordt. Lees het verhaal hieronder:

 

Op woensdag 1 juni ging ik naar het Canisius Wilhelmina ziekenhuis toe om een reportage te maken van Fedde en Maràl. 

Deze tweeling is met 32 weken en 6 dagen ter wereld gekomen door een keizersnee. Toen ik aankwam in het ziekenhuis waren de kleintjes al uit de couveuse en hadden alleen nog een infuus voor de sondevoeding. Na 3 weken al uit de couveuse, dat geeft al aan wat voor een vechtertjes het zijn. Maràl lag na de voeding heerlijk bij papa te slapen en Fedde bij mama. We kregen zelfs een lachje van Maràl. Ik vindt het altijd zo mooi om te zien hoe snel ouders wennen aan hun kindje(s). Dat was bij Gregor en Rosanne ook zo. Alles ging zo ‘ normaal’ en op een ontspannen liefdevolle manier. En wat zijn ze trots op Fedde en Maràl! 

Lieve Gregor en Rosanne, ik heb genoten van de reportage! Inmiddels zijn jullie lekker thuis met z’n viertjes. Geniet van elkaar en heel veel geluk samen!

 

Ouders:

Na een rustig verlopen zwangerschap braken 's nachts de vliezen met 32 weken en 1 dag. De middag ervoor hadden lieve vriendinnen een geweldige babyshower georganiseerd, dus dat was net op tijd! In het ziekenhuis werd ik aan de weeënremmers gelegd en kreeg in injecties om de longetjes sneller te laten rijpen. Met 32 weken en 6 dagen stegen echter de ontstekingswaarden en kreeg ik koorts, dus was het tijd om de kleintjes te halen. Fedde lag in stuit en Maràl in dwarsligging, dus ze kwamen met een keizersnede ter wereld. 

 

Vanaf de eerste seconde dat je ze ziet hou je onvoorwaardelijk van je kindjes, en weet je dat je alles voor ze zult doen. Het is dan zwaar om ze in de couveuse te zien liggen, verbonden aan allerlei slangetjes en draadjes, en dat je niets kunt doen om dat te verlichten, buiten er gewoon voor ze zijn, laten voelen dat je er bent. Het gevoel dat het geeft om ze zien te ontspannen als je ze dan heerlijk tegen je aan mag houden om even te buidelen is onbeschrijflijk. Onze vechtertjes wilden er blijkbaar ook snel vanaf, want al heel snel verdwenen er al een hoop slangetjes, en werd er verhuisd naar warmtebedjes, en daarna naar gewone wiegjes. Binnen een paar weken werd alle noodzakelijke ondersteuning en monitoring afgebouwd, en nadat ze opeens ook de flesjes leeg begonnen te drinken mochten we ze meenemen naar huis. Zo fijn om ze eindelijk lekker in hun eigen bedjes te zien liggen!

 

De reportage van Early Birds was ontzettend leuk om mee te maken. Fotografe Merel de Voogd liet ons lekker onze gang gaan met Fedde en Maràl, en je merkte amper dat er foto's gemaakt werden. We hebben de foto's inmiddels mogen ontvangen, ze zijn echt prachtig. We zijn er nog steeds verwonderd over dat er zo'n mooi initiatief bestaat, hopelijk krijgt Early Birds meer bekendheid, want dat verdient deze stichting absoluut!

 

Als je kindjes op een couveuse afdeling terecht komen voelt het een beetje als een soort storm waar je middenin staat, en totaal geen controle over hebt. Je wordt min of meer geleefd, en krijgt niet echt het fijne kraamtijd gevoel die je eigenlijk wel gehoopt had te zullen krijgen. Die roze wolk is soms erg ver te zoeken. Gelukkig is alles goed gekomen en kunnen we nu thuis genieten van Fedde en Maràl. Op het geboortekaartje staat "Wonderen bestaan". Onze Fedde en Maràl hebben laten zien waarin hele kleine kindjes soms heel groots in kunnen zijn.

 

 

 

 

 

 

Please reload

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon